Toruń kojarzy się przede wszystkim z ceglanym gotykiem, Mikołajem Kopernikiem i zapachem korzennych pierników. Wystarczy jednak wyjść poza mury Starówki na wysokość dawnych obwarowań miejskich, by przeżyć prawdziwe zaskoczenie! W samym centrum miasta, zaledwie 450 metrów od Rynku Staromiejskiego, szumią skrzydła XIX-wiecznego wiatraka, a wśród zieleni i malw stoją drewniane chaty kryte strzechą. Zapraszam Cię na spacer po Muzeum Etnograficznym im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej i jego niezwykłym Parku Etnograficznym.
Data ostatniej modyfikacji: 28.10.2026
Większość skansenów w Polsce leży z dala od dużych miast — żeby je odwiedzić, trzeba zaplanować osobną wyprawę samochodem. W Toruniu jest zupełnie inaczej! Nasz Park Etnograficzny powstał w samym sercu miasta, na zielonych stokach dawnego Bastionu św. Wawrzyńca (zwanego niegdyś Kocim Ogonem), tuż obok nowoczesnej sali koncertowej CKK Jordanki, Centrum Sztuki Współczesnej i Rynku Nowomiejskiego.
Dzięki takiemu położeniu podczas jednego spaceru po atrakcjach Torunia możesz w kilka minut przenieść się ze świata zamożnych hanzeatyckich kupców do zupełnie innej rzeczywistości — codziennego życia dawnych rolników, kowali, młynarzy, bartników i rybaków z północnej Polski. Wybierz interesującą Cię sekcję poniżej lub skorzystaj z interaktywnego planu po prawej stronie:
Na pofałdowanym, liczącym 1,7 hektara terenie Parku Etnograficznego zgromadzono 19 autentycznych obiektów architektury ludowej z XVIII, XIX i początku XX wieku. Żaden z tych budynków nie jest współczesną makietą — wszystkie zostały pieczołowicie rozebrane w swoich macierzystych wsiach na Kujawach, Kaszubach, Kociewiu, w Borach Tucholskich, na Ziemi Chełmińskiej oraz Ziemi Dobrzyńskiej, przewiezione do Torunia i złożone na nowo z zachowaniem oryginalnych ciesielskich zaciosów.
Wokół zagród wytyczono tradycyjne wiejskie drogi, postawiono drewniane płoty i kapliczki, a w przydomowych ogródkach wiosną i latem kwitną dawne odmiany kwiatów, ziół i warzyw. Oto najciekawsze obiekty, do których koniecznie trzeba zajrzeć:
Górujący nad wzgórzem bastionowym drewniany wiatrak koźlak z 1896 roku (przeniesiony z kujawskiej wsi Wójtówka) to ulubiony punkt wszystkich wycieczek! Przez otwartą furtkę u dołu możesz zajrzeć pod spód budynku i zobaczyć grubą sosnową oś („nogę”), wokół której młynarz obracał cały budynek w stronę wiatru. Z kolei niżej, nad wodą, stoi zabytkowy młyn wodny z początku XX wieku ze Strzyg na Ziemi Dobrzyńskiej.
Prawdziwy unikat! Kurna chałupa ze wsi Laski w Borach Tucholskich nie posiada komina — dym z otwartego paleniska uchodził w niej prosto na izbę i strych, a małe okienka zamiast szklanych szyb mają wprawione błony z wołowych pęcherzy. Tuż obok stoi zamożniejsza chata z Suchej z przydomową kapliczką Matki Boskiej Różańcowej.
W pełnej zagrodzie kujawskiej wyróżnia się pobielona wapnem chałupa z gliny („glinianka”) z Rakutowa koło Kowala z bogato urządzoną izbą świąteczną. Z kolei chałupa kociewska ze Skórzenna (poł. XIX w.) zachwyca podcieniem wnękowym, kwiecistymi okiennicami oraz wnętrzem podzielonym między trzy pokolenia — w izbie dziadków zobaczysz autentyczny warsztat rogarski i malowane meble z lat 60. XIX wieku!
W zagrodzie kaszubskiej zobaczysz chałupę z wyciętymi w szczycie serduszkami i ozdobnymi „pazdurami” na dachu, ziemną piwniczkę, ule i gołębnik. Nieopodal czeka kuźnia z Jastrzębia (Ziemia Chełmińska) z dwurożnym kowadłem z 1846 r. i zewnętrzną klatką do podkuwania narowistych koni, drewniana remiza strażacka oraz zagroda rybacka z barką (sadzówką) zacumowaną na stawie.
Zwiedzanie Muzeum Etnograficznego to nie tylko spacer pod gołym niebem. Sercem instytucji jest stojący przy wejściu okazały, klasycystyczny gmach dawnego pruskiego Arsenału (wozowni artyleryjskiej) zbudowanego w 1824 roku, połączony z modernistycznym pawilonem wystawienniczym.
We wnętrzach Arsenału czeka na Ciebie znakomicie zaaranżowana wystawa stała pt. „Tajemnice codzienności. Kultura ludowa i jej pogranicza od Kujaw do Bałtyku (1850–1950)”. Zamiast nudnych gablot zobaczysz tu opowieść o życiu dawnych mieszkańców wsi i małych miasteczek: od narodzin i dzieciństwa, przez pracę na roli, tradycyjne rzemiosło, targowiska i wiejską szkołę, aż po wesela, barwne stroje odświętne, medycynę ludową i wierzenia o końcu świata. Równolegle w pawilonie prezentowane są angażujące wystawy czasowe, łączące etnografię ze sztuką współczesną, fotografią i nurtem art brut.
Nie byłoby toruńskiego skansenu, gdyby nie niezwykła energia i upór jednej kobiety — prof. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej (1898–1990). Swoją pasję do etnologii i tradycyjnego rybołówstwa rozwinęła przed wojną w Wilnie na Uniwersytecie Stefana Batorego (gdzie pracowała pod kierunkiem wybitnych profesorów: Cezarii Baudouin de Courtenay Ehrenkreutz Jędrzejewiczowej oraz Kazimierza Moszyńskiego).
Jako mieszkaniec Torunia zdradzę Ci świetny pomysł na dłuższą wycieczkę (zwłaszcza rowerową!): skansen przy Wałach gen. Sikorskiego to nie jedyne miejsce pod opieką naszego Muzeum Etnograficznego. Instytucja prowadzi jeszcze dwa niezwykle malownicze parki etnograficzne nad wodą:
Położony na wschodnim skraju Torunia (w zielonej części dzielnicy Kaszczorek, tuż nad rzeką Drwęcą) kameralny skansen skupia się na kulturze rybacko-rolniczej. Zobaczysz tu ponadstuletnią chatę rybacką in situ, stodołę, suszarnie sieci, łodzie rzeczne oraz największy zabytek w zbiorach muzeum — drewniany prom przewozowy „Jan”.
Otwarty w maju 2018 roku, zaledwie 10 km na zachód od mostu im. J. Piłsudskiego (prowadzi tam wygodna ścieżka rowerowa wzdłuż ul. Nieszawskiej!). To pierwszy w Polsce skansen poświęcony osadnictwu olenderskiemu i mennonitom. Na terenie 5 ha zobaczysz trzy wielkie zagrody nadwiślańskie z XVIII i XIX wieku (z Gutowa, Niedźwiedzia i Kaniczek) oraz autentyczny cmentarz mennonicki.
🌿 Wskazówka od mieszkańca: Jeśli planujesz wizytę w Toruniu wiosną, latem lub wczesną jesienią, koniecznie sprawdź kalendarz wydarzeń na stronie muzeum! W skansenie w centrum miasta regularnie odbywają się słynne kiermasze i jarmarki sztuki ludowej, rodzinne warsztaty rzemiosła (garncarstwa, tkactwa, plecionkarstwa), koncerty muzyki tradycyjnej oraz pokazy dawnych zajęć gospodarskich, podczas których w kuźni rozpalane jest palenisko.
Muzeum Etnograficzne im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej wraz z Parkiem Etnograficznym (skansenem) mieści się w ścisłym centrum Torunia przy ul. Wały gen. Sikorskiego 19 — zaledwie 450 metrów (około 5 minut spacerem) na północ od Rynku Staromiejskiego. Kompleks leży w zielonym pasie plant na dawnym Bastionie św. Wawrzyńca, tuż pomiędzy salą koncertową CKK Jordanki, gmachem CSW a Rynkiem Nowomiejskim.
Dniem bezpłatnego wstępu na wystawy stałe (w tym do Parku Etnograficznego w centrum Torunia) jest środa. Dodatkowo dzieci do 7. roku życia zwiedzają wszystkie wystawy muzeum bezpłatnie przez cały tydzień.
Bilet normalny do samego Parku Etnograficznego (lub na wystawę stałą) kosztuje około 20 zł, bilet ulgowy 14 zł, a bilet rodzinny (2 dorosłych + 2 dzieci) 40 zł. Dostępny jest również korzystny bilet łączony na wszystkie wystawy stałe i skansen (ok. 28 zł normalny, 20 zł ulgowy, 53 zł rodzinny). Na spokojny spacer po skansenie i zwiedzenie wnętrz chałup warto zarezerwować około 1–1,5 godziny, a łącznie z wystawą w budynku Arsenału — od 2 do 2,5 godziny.
Na obszarze 1,7 hektara w Parku Etnograficznym w Toruniu zgromadzono 19 autentycznych obiektów architektury drewnianej i glinianej z XVIII, XIX i początku XX wieku, przeniesionych z Kujaw, Kaszub, Kociewia, Borów Tucholskich, Ziemi Chełmińskiej i Ziemi Dobrzyńskiej. Największe atrakcje to: wiatrak koźlak z Wójtówki (1896 r.), młyn wodny ze Strzyg, kuźnia z Jastrzębia z kowadłem z 1846 r., bezkominowa kurna chałupa z Lasek, bielona zagroda kujawska z Rakutowa, chata kociewska ze Skórzenna, zagroda kaszubska, remiza strażacka oraz zagroda rybacka z barką na stawie.
Tak! W sezonie wiosenno-letnim (od połowy kwietnia do końca września/października) wnętrza zabytkowych chałup, kuźni, młyna oraz dolna kondygnacja wiatraka koźlaka są otwarte dla zwiedzających. W środku zobaczysz oryginalne meble, malowane skrzynie posagowe, piece chlebowe, narzędzia rzemieślnicze i aranżacje pokazujące codzienne życie dawnych rodzin wiejskich. W okresie zimowym obiekty ogląda się z zewnątrz podczas spaceru po parku.
Muzeum Etnograficzne w Toruniu posiada aż trzy parki etnograficzne. Główny Park Etnograficzny przy Wałach gen. Sikorskiego 19 w centrum miasta prezentuje przekrój budownictwa ludowego z sześciu regionów północnej Polski. Drugi oddział — Park Etnograficzny w Kaszczorku (ul. Turystyczna 130, na wschodnim skraju Torunia u ujścia Drwęcy do Wisły) — skupia się na dawnym rybołówstwie rzecznym i prezentuje m.in. wielki prom rzeczny „Jan”. Trzeci oddział — Olenderski Park Etnograficzny w Wielkiej Nieszawce (ul. Mennonitów 14, po drugiej stronie Wisły) — to pierwszy w Polsce skansen poświęcony kulturze osadników olenderskich i mennonitów.