Spacerując po zachodniej części Rynku Staromiejskiego, tuż obok barokowego Kościoła św. Ducha, natkniesz się na monumentalny budynek z cegły. To Gmach Poczty Głównej w Toruniu, wzniesiony w latach 1881–1884 w stylu neogotyckim. Jego dekoracyjna fasada z zielonej i czerwonej glazurowanej cegły doskonale wpisuje się w zabytkowy charakter toruńskiej Starówki.
Data ostatniej modyfikacji: 21.10.2026
Sąsiadujący bezpośrednio z Kościołem św. Ducha (nazywanym także Kościołem Akademickim) Gmach Poczty Głównej stanowi ważny punkt na trasie zwiedzania Rynku Staromiejskiego w Toruniu. Wybudowany pod koniec XIX wieku gmach łączy użytkową funkcję pocztową z bogatym, historyzującym wystrojem architektonicznym, który nawiązuje do ceglanych tradycji miasta.
Historia działki, na której wznosi się dzisiejszy budynek poczty, wiąże się z burzliwymi wydarzeniami w dziejach miasta. Teren pod budowę nowego gmachu poczty uzyskano w wyniku wykupienia przez miasto nieruchomości, które wcześniej wybudowano na wyburzonych podczas oblężenia szwedzkiego terenach przy Rynku Staromiejskim (wojska szwedzkie oblegały Toruń w 1703 roku ).
Prace budowlane nad nową siedzibą poczty ruszyły pod koniec XIX stulecia — gmach wybudowano w latach 1881–1884. Powstała wówczas okazała budowla posiadająca 3 kondygnacje, zlokalizowana w bezpośrednim sąsiedztwie XVIII-wiecznego Kościoła św. Ducha, do którego również w XIX wieku dobudowano wysoką wieżę .
Decydując się na styl neogotycki w latach 1881–1884, twórcy budynku zadbali o to, by nowy gmach korespondował z sąsiednimi, średniowiecznymi budowlami z cegły, takimi jak pobliski Ratusz Staromiejski czy gotycki Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.
Zatrzymując się przed budynkiem, warto przyjrzeć się bliżej jego kunsztownie zaprojektowanej elewacji. Na szczególne wyróżnienie zasługują cztery elementy architektoniczne :
Trzykondygnacyjny budynek reprezentuje klasyczny XIX-wieczny neogotyk, wyróżniający się strzelistymi podziałami i wyraźnym rytmem okien.
Do udekorowania elewacji użyto glazurowanej cegły w barwach zielonej oraz czerwonej, co nadaje fasadzie głęboki kontrast i charakterystyczny połysk w słońcu.
Dekoracyjna fasada Poczty Głównej została wzbogacona o precyzyjne ornamenty roślinno-geometryczne, które oplatają poszczególne kondygnacje budynku.
Wśród ceglanych detali na elewacji wyróżniają się ozdobne rozety, stanowiące wyraźne nawiązanie do tradycyjnych motywów architektury gotyckiej.
Zobacz, jak Gmach Poczty Polskiej oraz sąsiedni Kościół św. Ducha prezentowały się na archiwalnych fotografiach i pocztówkach ze zbiorów Kujawsko-Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej:
Źródło i prawa do grafiki: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, Domena publiczna.
Budynek znajduje się przy zachodnim skraju Rynku Staromiejskiego, w bezpośrednim sąsiedztwie Kościoła św. Ducha . Swoją trasę zwiedzania możesz również śledzić na naszej mapie Starówki.
Gmach Poczty Głównej w Toruniu został wybudowany w latach 1881–1884 w stylu neogotyckim. Budynek posiada 3 kondygnacje i sąsiaduje bezpośrednio z Kościołem św. Ducha przy Rynku Staromiejskim.
Teren pod budowę nowego gmachu poczty uzyskano w wyniku wykupienia przez miasto nieruchomości wybudowanych wcześniej na terenach przy Rynku Staromiejskim, które zostały wyburzone podczas oblężenia szwedzkiego w 1703 roku.
Dekoracyjna, neogotycka fasada Poczty Głównej posiada charakterystyczne ornamenty roślinno-geometryczne oraz rozety. Do jej dekoracji użyto glazurowanej cegły w dwóch barwach: zielonej i czerwonej.
Gmach Poczty Polskiej sąsiaduje bezpośrednio z barokowym Kościołem św. Ducha (Kościołem Akademickim) przy Rynku Staromiejskim. W pobliżu znajdują się także Ratusz Staromiejski, Dwór Artusa oraz gotycki Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny przy ulicy Marii Panny.
Przejdź do kolejnego kroku naszej wędrówki po Toruniu lub wróć do wcześniejszych zabytków przy Rynku Staromiejskim: